Na wstępie pytanko: czy ten obrazek obraża czyjeś uczucia religijne? Pytam z ciekawości, bo moich nie obraża, ale ja przecież nie mam uczuć religijnych.
Dawno nie było nic o
Kościele w Polsce, więc niejako z potrzeby serca wypadałoby się odnieść do
pewnego, budzącego grozę zagadnienia. Spokojnie, nie będzie o pedofilii ani o
seksualności wśród kleru, choć te zjawiska wcale z Kościoła nie zniknęły. Nie
będę się też pastwił nad papieżem Franciszkiem, za to, że nie chce Putina
nazwać po imieniu. Sprawa jest poważniejsza, o czym przekonują przełożeni
męskich zakonów na swoim zebraniu plenarnym, niczym kiedyś sekretarze POP w
zakładach pracy. Tam debatowano o braku zaangażowania ludu pracującego w życie
partii, tu dyskutowano o spadającym zaangażowaniu wiernych w pielgrzymki i nie
tylko, czyli właściwie o tym samym. Aby się przekonać, jak w zastraszającym
tempie postępują poważne zmiany w życiu Kościoła zobrazuję niedzielnym program
TVP1.
Ostatniej niedzieli:
7.00 Transmisja mszy świętej z Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w
Łagiewnikach. Po niej krótka przerwa na „cywilne" programy, po czym:
10.25 Klasztorne smaki Remigiusza Rączki
10.55 Słowo na niedzielę
11.00 Transmisja Mszy Świętej z Jasnej Góry
11.55 Między ziemią a niebem (na żywo) - najświeższe informacje z życia
Kościoła w Polsce i na świecie
12.00 Anioł Pański
12.15 Między ziemią a niebem - ciąg dalszy
12.50 Wadowickie spotkania ze Świętym Janem Pawłem II
W najbliższą niedzielę program
będzie wyglądał tak (z zabawą – znajdź różnice):
6.50 Słowo na niedzielę
7.00 Transmisja mszy świętej z Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach
8:00 Przerwa na „cywilne" programy
11.50 Między ziemią a niebem - najświeższe informacje z życia Kościoła w Polsce
i na świecie
12.00 Regina Coeli (Królowa Niebios) - transmisja modlitwy z wiernymi z
Watykanu
12.15 Między ziemią a niebem - ciąg dalszy
12.50 Wszyscy jesteśmy braćmi - cykl reportaży pokazujących, jak uchodźcom z
Ukrainy pomaga Kościół katolicki.
Przyznam, że w pierwszej chwili mnie zamurowało z wrażenia. Bo ja
rozumiem drobne zmiany kosmetyczne, ale żeby z niedzielnej ramówki telewizji
publicznej zniknęła transmisja Mszy Świętej z Jasnej Góry?! No nie może być, bo tak ważne wydarzenie religijne znika na stałe.
A to wszystko podobno za sprawą pandemii. Tak przynajmniej twierdzi ks. prof. Zbigniew Formella SDB: „skutkiem pandemii wśród ludzi było zmęczenie, nuda, strach, zdezorientowanie, samotność, zamkniecie się, brak inicjatywy, postawa wypalenia, niedobre przyzwyczajenia, uzależnienia”1. Nie wiem dlaczego on pisze w czasie przeszłym, niby minionym, ale to już nie mój problem. Ma za to receptę na zmianę tego stanu rzeczy: „dialog, rozmowa, dzielenie się, wsłuchiwanie się, bycie uważnym na zachowania innych, wspólne inicjatywy, pobieranie informacji z właściwych źródeł, weryfikacja wspólnotowa, posiadanie konkretnych zajęć”, i choć nawet nie próbuję zgadywać, co się pod tymi enigmatycznymi pojęciami kryje, to i tak wydaje mi się, że gościu skopiował pomysły rodem z dawnych zebrań POP. Z kolei socjolog, prof. UW, dr hab. Krzysztof Koseła, zauważył, że na zjawisko przedmiotowego traktowania wiary mają wpływ: „sekularyzacja, Internet (życie przed ekranem), spadek zaufania wobec instytucji religijnych, przemiany w życiu rodzinnym. Najbardziej niepokojącym zjawiskiem jest narastający stopień niewiary u ludzi młodych (a szczególnie młodych kobiet [podkreślenie moje]) urodzonych w latach 1997 r. i następnych” (sic!) Tu ewidentnie sprawdza się porzekadło: gdzie diabeł nie może tam kobietę pośle. Młodą kobietę. Według wspomnianego socjologa lekarstwem na osłabienie życia Kościoła jest „przyciągania młodych poprzez rówieśnicze środowisko wiary, jak chociażby przez organizowanie spotkań młodzieży”. Ciekawe czy z młodymi kobietami? Już bez ironii i sarkazmu życzę mu sukcesów.
Najdalej poszedł ks. Henryk Zieliński, redaktor naczelny tygodnika „Idziemy”. Ostatni już cytat, z moim podkreśleniem najbardziej oryginalnych rad dla kapłaństwa: „konieczne są m.in.: przywrócenie tożsamości kapłańskiej i zakonnej; przywrócenie godności rodzinie i małżeństwu; dbanie nie o liczbę zakonników, ale o ich jakość; wyraźne, wręcz heroiczne dawanie świadectwa życia wg rad ewangelicznych; wyjście do ludzi w pokorze i uniżeniu; bycie dyspozycyjnym i otwartym; unikanie działań pozorowanych; wykorzystanie dynamizmu mężczyzn; nie legitymizowanie wątpliwych autorytetów; dobre celebrowanie sakramentów i sakramentaliów; obecność na cyfrowym kontynencie; prowadzenie pielgrzymek i miejsc pielgrzymkowych oraz krzewienie zdrowej pobożności maryjnej”. Bezapelacyjnie pierwszeństwo przyznaję krzewieniu zdrowej pobożności maryjnej, ale aby nie gorszyć Czytelników motywy takiej oceny pozostawię dla siebie (skojarz z obrazkiem ze wstępu).
Wróćmy na koniec do obrazy uczuć religijnych. Mnie ten obrazek Matki Boskiej z „pancerfaustem” nie gorszy w żadnym razie, choć eksponuje go prawicowo-konserwatywny polityk, szef kancelarii Prezesa Rady Ministrów – Michał Dworczyk. Od zawsze twierdziłem, że religia katolicka wraz z kultem maryjnym to jedna z najbardziej agresywno-ekspansyjnych religii na świecie i teraz dostarczono mi kolejny dowód.
Przypisy:
1 – wszystkie cytaty za: https://deon.pl/kosciol/nuda-zmeczenie-brak-inicjatywy-tak-wyglada-kosciol-po-pandemii-,2049569
